1
00:00:04,900 --> 00:00:06,697
หลุยส์ แม็กคัลลัม...

2
00:00:06,869 --> 00:00:08,860
...ไม่มีใครเลยจริงๆ
พูดมากเกี่ยวกับเธอ

3
00:00:09,038 --> 00:00:11,734
แค่ว่าฉันก็มี
ป้าทวดที่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเยาว์วัย

4
00:00:11,907 --> 00:00:15,343
ฉันเดาว่าพวกเขาไม่เคย
บอกว่าเธอมีสามีแล้ว

5
00:00:15,511 --> 00:00:19,470
ไม่ แต่ฉันไม่คิดว่า
คุณสามารถตำหนิพวกเขาได้

6
00:00:19,648 --> 00:00:23,175
-คุณถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานฆาตกรรมเธอ
-ใช่.

7
00:00:23,452 --> 00:00:26,580
ถ้าคุณกังวลมากที่จะเจอฉัน
ทำไมคุณถึงรอมาหลายปีเพื่อเขียน?

8
00:00:26,756 --> 00:00:29,782
ป้าเนลของคุณ เธอขอให้ฉันไม่ทำ

9
00:00:31,660 --> 00:00:35,289
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหยาบคาย
คุณแมคคัลลัม...

10
00:00:35,464 --> 00:00:40,060
...แต่ถึงแม้ฉันจะเชื่อเรื่องของคุณ
ฉันไม่รู้ว่าคุณต้องการให้ฉันทำอะไร

11
00:00:40,236 --> 00:00:46,334
ฉันแค่ต้องการใครสักคนในบ้านของหลุยส์
ครอบครัวที่รู้ว่าฉันรักภรรยาจริงๆ...

12
00:00:46,509 --> 00:00:48,704
...และฉันไม่ใช่คนที่ฆ่าเธอ

13
00:00:55,284 --> 00:00:56,649
หลุยส์!

14
00:01:00,489 --> 00:01:01,956
หลุยส์!

15
00:01:03,392 --> 00:01:09,228
เมื่อ 42 ปีที่แล้ว
และฉันยังคงได้ยินเสียงช็อตเหล่านั้น

16
00:01:13,569 --> 00:01:14,729
หลุยส์.

17
00:01:16,205 --> 00:01:18,901
หลุยส์! เลขที่!

18
00:01:22,077 --> 00:01:23,908
นายอำเภอเทตมาแล้ว...

19
00:01:24,079 --> 00:01:26,707
เด็กซ์ หลุยส์ คุณอยู่ข้างนอกนี่เหรอ?

20
00:01:26,882 --> 00:01:30,318
...และพบว่าฉันถือปืนอยู่
และหลุยส์ก็ตายในอ้อมแขนของฉัน

21
00:01:30,486 --> 00:01:32,044
เด็กซ์

22
00:01:34,190 --> 00:01:35,885
คุณทำอะไรไปแล้ว?

23
00:01:37,993 --> 00:01:42,327
ฉันสาบานกับคุณ
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น

24
00:01:44,233 --> 00:01:46,360
และเมื่อฉันเห็น
รูปภาพของคุณในกระดาษ...

25
00:01:47,236 --> 00:01:50,637
...ฉันไม่เข้าใจวิธีการเลย
คุณดูเหมือนหลุยส์มาก

26
00:01:50,806 --> 00:01:54,333
ฉันคิดว่าถ้าคุณเป็นเหมือนเธอ...

27
00:01:54,510 --> 00:01:57,377
...คุณคงจะเป็นคนๆ หนึ่ง
ใครจะเข้าใจ

28
00:02:00,216 --> 00:02:04,653
ถ้าจะบอกว่าไม่ได้ทำ
ฆ่าเธอแล้วใครทำ?

29
00:02:05,120 --> 00:02:08,487
ผู้ชายที่ฉันเห็นกำลังออกจากโรงนา

30
00:02:08,657 --> 00:02:09,817
คนเร่ร่อน.

31
00:02:09,992 --> 00:02:12,552
เขาฆ่าหลุยส์ของฉัน

32
00:03:14,156 --> 00:03:17,421
เกิดอะไรขึ้นกับผู้ชายคนนี้?
คนเร่ร่อนคนนี้เหรอ?

33
00:03:17,593 --> 00:03:20,391
พวกเขาไม่เคยจับเขา
เด็กซ์เตอร์บอกว่าผู้คนคิดว่า...

34
00:03:20,563 --> 00:03:22,827
...ที่เขาแต่งเรื่องนี้ขึ้นมา
เพื่อปกปิดร่องรอยของเขา

35
00:03:22,998 --> 00:03:25,990
-แต่คุณก็เชื่อเขา
- แล้วเขาจะโกหกฉันทำไม?

36
00:03:26,168 --> 00:03:29,331
ไม่ใช่ว่าเขาจะได้รับ
ช่วง 40 ปีสุดท้ายของชีวิตเขากลับมา

37
00:03:29,505 --> 00:03:34,442
ฆาตกรที่ถูกตัดสินลงโทษใช้เวลาครึ่งวัน
พยายามโน้มน้าวผู้คนว่าพวกเขาบริสุทธิ์

38
00:03:34,843 --> 00:03:37,710
คลาร์ก ภาพวาดนั่น
ดูเหมือนคุณเลย

39
00:03:38,781 --> 00:03:42,740
เว้นแต่ว่าเด็กซ์เตอร์จะทำได้
ทำนายอนาคต...

40
00:03:42,918 --> 00:03:46,012
...ยังมีโอกาสค่อนข้างดี
คนเร่ร่อนคนนั้นมีจริง

41
00:03:48,023 --> 00:03:50,389
อาจเป็นปู่ของคุณ

42
00:03:50,993 --> 00:03:54,121
- แม้แต่พ่อของคุณ
- นั่นเป็นไปไม่ได้

43
00:03:55,030 --> 00:03:58,466
ทำไม คุณคงมาแล้วล่ะ
จากที่ไหนสักแห่ง

44
00:03:58,634 --> 00:04:01,535
มันไม่เหมือนคุณเพียงแค่
ตกลงมาจากท้องฟ้า

45
00:04:14,683 --> 00:04:16,742
ฉันคิดว่าลาน่าพูดถูก
นั่นก็คือจอร์-เอล

46
00:04:16,919 --> 00:04:18,910
ตั้งแต่ 1 961?

47
00:04:19,088 --> 00:04:22,216
ผนังถ้ำเหล่านี้บอกว่าคน
จากคริปตันเคยมาที่นี่มาก่อน

48
00:04:22,391 --> 00:04:24,655
- ทำไมไม่ใช่พ่อของฉัน?
-คลาร์ก

49
00:04:24,827 --> 00:04:27,853
คุณไม่คิดว่าคุณกำลังพยายามมากเกินไป
เพื่อเชื่อมต่อที่นี่?

50
00:04:28,030 --> 00:04:31,431
คุณเห็นเหรียญที่เขาสวมอยู่
สัญลักษณ์ของคริปโตเนียน

51
00:04:32,001 --> 00:04:35,596
เอาล่ะ สมมติว่าเป็นจอร์เอล

52
00:04:35,771 --> 00:04:39,730
เท่าที่ทราบ มันไม่ยืดเยื้อครับ
เชื่อว่าเขาสามารถฆ่าใครสักคนได้--

53
00:04:39,908 --> 00:04:42,706
นั่นคือสิ่งที่ เราไม่รู้
เกี่ยวกับเขามากขนาดนั้น

54
00:04:42,878 --> 00:04:45,779
Jor-El ทั้งหมดเป็นของฉัน
เป็นภัยคุกคามอันทรงพลังที่อยู่ห่างไกล

55
00:04:45,948 --> 00:04:48,610
แต่ถ้าเขาอยู่ที่นี่
เดินถนนเส้นเดียวกับฉัน...

56
00:04:48,784 --> 00:04:50,752
...บางทีเราอาจจะไม่แตกต่างกันมากนัก

57
00:04:50,919 --> 00:04:52,716
บางทีเขาอาจจะเป็นมนุษย์มากขึ้น
กว่าที่เราคิด

58
00:04:52,888 --> 00:04:54,185
คลาร์ก....

59
00:04:56,025 --> 00:04:57,515
คลาร์ก.

60
00:04:58,560 --> 00:05:00,960
นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณกำลังมองหาใช่ไหม?

61
00:05:08,103 --> 00:05:10,230
ฉันรู้ว่าฉันเคยเห็นมันที่นี่

62
00:05:30,926 --> 00:05:33,417
คลาร์ก. คลาร์ก!

63
00:05:39,902 --> 00:05:41,767
นั่นคืออะไร?

64
00:05:49,445 --> 00:05:52,209
ภาพที่ฉันเห็น
คงมาจากอดีตไปแล้ว

65
00:05:53,048 --> 00:05:56,245
คลาร์ก คุณต้องเลิกจ้างจริงๆ
โทรทัศน์ตอนดึก

66
00:05:56,418 --> 00:05:57,680
ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะพีท

67
00:05:57,853 --> 00:06:02,256
ฉันมีแสงวูบวาบทั้งหมดนี้ แต่มันก็ผ่านไป
เร็วมาก ฉันไม่เข้าใจพวกมันเลย

68
00:06:30,085 --> 00:06:32,076
-ให้มันมากกว่า.
- ไปจากฉัน!

69
00:06:32,254 --> 00:06:34,222
ให้เงินฉัน
ฉันรู้ว่าคุณได้รับมัน

70
00:06:49,805 --> 00:06:51,238
ฮีโร่ของฉัน

71
00:06:52,374 --> 00:06:56,003
คุณไม่ตีฉันเป็นใครบางคน
ซึ่งมักจะต้องการความประหยัด

72
00:06:56,178 --> 00:06:57,770
ขอบคุณ

73
00:07:05,154 --> 00:07:08,612
- คุณเห็นสิ่งนั้นไหม? เขาอาจจะฆ่าฉันได้!
- บอกต่อผู้พิพากษา

74
00:07:08,791 --> 00:07:10,725
ขอบคุณ.

75
00:07:11,927 --> 00:07:13,258
ฉันชื่อหลุยส์

76
00:07:15,497 --> 00:07:17,089
เรียกฉันว่าโจก็ได้

77
00:07:18,901 --> 00:07:20,926
โจ...

78
00:07:21,103 --> 00:07:23,799
...คุณตื่นเต้นที่สุด
เรามีตลอดทั้งปี

79
00:07:23,972 --> 00:07:25,701
ระวังหัวของคุณ

80
00:07:28,043 --> 00:07:30,603
ฉันคิดว่าเราเป็นหนี้คุณขอบคุณของเรา

81
00:07:31,113 --> 00:07:35,140
สวัสดี ฉันนายอำเภอบิลลี่ เทต
นี่คือปฏิกิริยาตอบสนองบางส่วนที่คุณได้รับ

82
00:07:35,517 --> 00:07:37,314
พวกเขาทำให้ฉันประหลาดใจเหมือนกัน

83
00:07:37,486 --> 00:07:39,784
ฉันไม่เห็นคุณ
รอบสมอลวิลล์มาก่อน

84
00:07:41,557 --> 00:07:45,584
- ฉันแค่ผ่านทางกลับบ้าน
- โชคดีนะคุณ

85
00:07:46,094 --> 00:07:48,585
ยกโทษให้หลุยส์
เธอมีดวงดาวอยู่ในดวงตาของเธอ

86
00:07:48,764 --> 00:07:50,254
มีเสมอ.

87
00:07:50,732 --> 00:07:52,563
ไม่มีอะไรผิดปกติกับที่

88
00:08:01,276 --> 00:08:02,971
หลุยส์?

89
00:08:03,812 --> 00:08:05,871
ทุกอย่างเรียบร้อยใช่ไหม?

90
00:08:07,149 --> 00:08:11,176
คุณกลับบ้านได้แล้วหลุยส์ ฉันรู้วิธี
เด็กซ์ไม่ชอบที่จะพลาดเกมบริดจ์ของเขา

91
00:08:11,353 --> 00:08:13,321
ฉันจะขับรถผ่านและรับใบแจ้งยอดของคุณ

92
00:08:17,526 --> 00:08:19,153
แล้วพบกันใหม่

93
00:08:41,450 --> 00:08:42,883
ฉันขอขอบคุณความช่วยเหลือของคุณ

94
00:08:43,452 --> 00:08:45,477
คลาร์ก เกิดอะไรขึ้น?

95
00:08:45,654 --> 00:08:48,179
มันเหมือนกับว่าฉันย้อนกลับไปในยุค 50

96
00:08:48,357 --> 00:08:50,552
ฉันยืนอยู่ตรงนี้ตรงที่โจอยู่

97
00:08:51,326 --> 00:08:52,588
โจ?

98
00:08:53,328 --> 00:08:55,057
มันเป็นชื่อของคนเร่ร่อน

99
00:08:56,798 --> 00:09:00,290
พีท คุณจำตอนที่ฉันเคยเป็นได้ไหม
ในถ้ำแล้วฉันได้รับแสงวาบเหล่านั้นทั้งหมดเหรอ?

100
00:09:00,802 --> 00:09:03,737
ผมว่าเหรียญนี้.
ดาวน์โหลดฉันพร้อมความทรงจำทั้งหมดของเขา

101
00:09:04,172 --> 00:09:06,436
เมื่อฉันสัมผัสสิ่งใดสิ่งหนึ่งของเขา
มันกระตุ้นให้เกิดสิ่งหนึ่ง

102
00:09:06,842 --> 00:09:08,332
ขวา.

103
00:09:09,645 --> 00:09:11,340
หลุยส์ก็อยู่ที่นี่ด้วย

104
00:09:12,447 --> 00:09:13,846
คนเร่ร่อนเขาช่วยเธอไว้

105
00:09:14,016 --> 00:09:15,984
แน่นอนว่าเขาทำ

106
00:09:16,151 --> 00:09:21,111
คลาร์ก กลับมาที่นี่ในศตวรรษที่ 21
เราเรียกสิ่งนั้นว่าฝันกลางวัน

107
00:09:22,324 --> 00:09:25,350
มันจะต้องมีวิธีที่จะค้นหา
ถ้าสิ่งที่ฉันเห็นเกิดขึ้นจริง

108
00:09:30,599 --> 00:09:33,159
รับได้ตั้งแต่เมื่อไร.
บันทึกของตำรวจออกจากศาลากลาง?

109
00:09:33,335 --> 00:09:37,829
เนื่องจากผมจับเสมียนและแฟนสาวของเขาได้
เล่นเป็นตำรวจและโจรในที่ทำงาน

110
00:09:38,006 --> 00:09:40,099
ก็เรื่องการปล้น.
น่าจะประมาณเดือนมิถุนายน 1 961

111
00:09:40,275 --> 00:09:42,402
นั่นคือตอนที่ภาพยนตร์
กำลังเล่นอยู่ที่ทาลอน

112
00:09:42,577 --> 00:09:45,512
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณคนที่สาม
ปริญญา แต่คุณรู้ได้อย่างไร--?

113
00:09:45,681 --> 00:09:48,343
ฉันบอกคุณแล้วว่ามันเป็นแค่ลางสังหรณ์
ว่าคนเร่ร่อนอยู่ที่นั่น

114
00:09:48,517 --> 00:09:52,920
ฉันเข้าใจแล้ว เป็นการปล้นด้านนอกทาลอน
กับการเล่นหนังของนาตาลี วู้ด...

115
00:09:53,088 --> 00:09:56,080
...มีรายละเอียดอีกนิดหน่อย
มากกว่าลางสังหรณ์โดยเฉลี่ยของคุณ

116
00:09:56,258 --> 00:09:59,785
ในฐานะภัณฑารักษ์ของ Wall of Weird
แค่ไปกับฉันในอันนี้

117
00:10:00,162 --> 00:10:01,424
ตกลง.

118
00:10:01,596 --> 00:10:04,190
มีหน้าหายไป
นับตั้งแต่วันที่หลุยส์ถูกฆาตกรรม

119
00:10:04,366 --> 00:10:06,493
มีคนได้ D ในเรื่องละเอียดอ่อน

120
00:10:07,369 --> 00:10:10,702
-เอาล่ะ นี่คือการปล้น
- คุณเห็นผู้เร่ร่อนผู้กล้าหาญของเราทุกที่ไหม?

121
00:10:10,872 --> 00:10:13,170
ไม่ แต่ดูชื่อโจรสิ

122
00:10:13,408 --> 00:10:16,900
ลัคลัน ลูเธอร์.
นั่นคือปู่ของเล็กซ์

123
00:10:17,145 --> 00:10:19,875
โอ้ เอาน่า ฉันมี
ไฟล์สามเมกะไบต์บน Lex

124
00:10:20,048 --> 00:10:21,481
ฉันรู้จักซีเรียลที่เขาชอบ

125
00:10:21,850 --> 00:10:23,442
บางทีเขาอาจจะรู้อะไรบางอย่าง

126
00:10:23,618 --> 00:10:26,781
คุณจะต้องค้นหาคำตอบ
ฉันต้องพบกับลาน่า

127
00:10:26,955 --> 00:10:28,616
เนลพบของบางอย่างของหลุยส์

128
00:10:28,790 --> 00:10:30,655
นี่ฉันต้องประกันตัวแล้วสินะ..

129
00:10:30,826 --> 00:10:33,317
ครั้งล่าสุดที่ฉันค้นคว้า
พวกลูเธอร์ เล็กซ์เกือบถูกฆ่าตาย

130
00:10:33,495 --> 00:10:36,953
ได้โปรดคุณจะต้อง
จัดการกับเขาไม่ช้าก็เร็ว

131
00:10:45,874 --> 00:10:51,176
ฉันมักจะถือว่าพรสวรรค์ของพ่อของฉัน
การเอาเงินประชาชนมาเป็นมรดก...

132
00:10:51,346 --> 00:10:54,873
...แต่ฉันไม่คิดว่าเป็นอาชญากรรมเล็กๆ น้อยๆ
ทำงานในครอบครัว

133
00:10:55,050 --> 00:10:58,178
สมอลวิลล์ก็ไม่เชิงหรอก
เต็มไปด้วย Lachlan Luthors

134
00:10:58,353 --> 00:11:01,049
ปู่ของคุณก็ต้องเป็น
ผู้ที่ถูกจับกุม

135
00:11:02,257 --> 00:11:03,519
โคลอี้...

136
00:11:04,926 --> 00:11:07,053
...ไม่มีใครในครอบครัวของฉัน
ก้าวเข้ามาในเมืองนี้...

137
00:11:07,229 --> 00:11:09,561
...จนกระทั่งพ่อซื้อ
โรงงานข้าวโพดครีม.

138
00:11:09,731 --> 00:11:12,700
ไม่เป็นโจรกรรมเก่า
หลุดจากจังหวะวัยรุ่นปกติของคุณนิดหน่อยใช่ไหม?

139
00:11:12,868 --> 00:11:15,996
อันนี้เป็นประโยชน์ ลาน่าจริงๆ
เป็นห่วงคุณลุงของเธอ

140
00:11:17,472 --> 00:11:20,635
มีบางอย่างบอกฉันว่าคุณไม่อยู่ที่นี่
เพราะลาน่า

141
00:11:21,443 --> 00:11:25,243
อย่างไรก็ตามเราคิดว่า Lachlan ได้พบ
คนเร่ร่อน และเราก็หวัง--

142
00:11:25,414 --> 00:11:26,904
อะไรนะ?

143
00:11:27,082 --> 00:11:29,710
ครอบครัวของฉันนั่นเอง
นั่งรอบวันขอบคุณพระเจ้า...

144
00:11:29,885 --> 00:11:32,319
...แบ่งปันเรื่องราวอาชญากรรมเก่าๆ ?

145
00:11:33,522 --> 00:11:37,117
ครอบครัวของคุณไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ภาพวาดของนอร์แมน ร็อคเวลล์

146
00:11:39,061 --> 00:11:42,553
ฟังนะ เล็กซ์ เราก็แค่
พยายามค้นหาสิ่งที่เราสามารถทำได้

147
00:11:43,031 --> 00:11:45,431
ฉันหวังว่าฉันจะช่วยคุณได้ โคลอี้...

148
00:11:45,600 --> 00:11:48,160
...แต่ฉันเกรงว่าคุณจะเจอทางตัน

149
00:12:02,651 --> 00:12:06,178
-เฮ้.
-สวัสดีลาน่า

150
00:12:08,390 --> 00:12:11,621
ดูสิ ฉันเสียใจจริงๆ เกี่ยวกับ
เช้านี้มีแนวรับมาก

151
00:12:11,793 --> 00:12:13,522
คุณไม่จำเป็นต้องขอโทษ

152
00:12:13,695 --> 00:12:16,220
ฉันทิ้งคุณมากมายในคราวเดียว

153
00:12:17,065 --> 00:12:20,626
ฉันเดาว่ามันเป็นเพียงเมื่อคุณถูกรับเลี้ยง
คุณฝันว่าคุณมาจากไหน...

154
00:12:20,802 --> 00:12:23,168
...และพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของคุณเป็นอย่างไร

155
00:12:24,306 --> 00:12:27,104
ฝันร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
คือพวกเขาเป็นอาชญากร

156
00:12:27,275 --> 00:12:32,303
ด้วยความประหลาดใจแปลกๆ ทั้งหมดที่ฉันมี
ในครอบครัวของฉัน ฉันรู้ว่ามันไม่ง่าย

157
00:12:36,952 --> 00:12:39,250
มีเพียงเท่านั้น
ของบางอย่างของหลุยส์

158
00:12:39,421 --> 00:12:42,515
แต่ฉันคิดว่าเราจะทำได้
เพื่อค้นหาบางสิ่งบางอย่าง

159
00:12:57,572 --> 00:12:59,233
มันเป็นจดหมายรัก

160
00:13:00,642 --> 00:13:02,439
เด็กซ์เตอร์คงจะเขียนสิ่งนี้

161
00:13:05,147 --> 00:13:08,310
ว้าว. ใครจะรู้ว่าเขาจะเป็นเช่นนั้น....

162
00:13:09,217 --> 00:13:10,514
หลงใหล?

163
00:13:14,890 --> 00:13:16,323
แค่เริ่มต้นเท่านั้นเหรอ?

164
00:13:30,505 --> 00:13:32,268
ได้ไหม?

165
00:13:56,364 --> 00:13:58,559
ฉันหยุดไม่ได้
คิดถึงคุณทั้งวัน

166
00:14:12,147 --> 00:14:15,207
ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครเลย

167
00:14:16,718 --> 00:14:18,913
สิ่งเดียวที่ฉันรู้คือฉันอยากอยู่กับคุณ

168
00:15:43,638 --> 00:15:45,003
คลาร์ก?

169
00:15:46,975 --> 00:15:49,944
ลาน่า ฉันไม่คิดว่าจดหมายรักนั่น
มาจากสามีของเธอ

170
00:15:51,646 --> 00:15:53,614
ฉันคิดว่ามันมาจากคนเร่ร่อน

171
00:15:55,183 --> 00:15:56,912
พวกเขาตกหลุมรัก

172
00:16:05,427 --> 00:16:08,260
ขอแสดงความยินดีเล็กซ์
นั่นเป็นการนำเสนอที่ยอดเยี่ยม

173
00:16:08,430 --> 00:16:10,694
คณะกรรมการรู้สึกประทับใจ

174
00:16:10,865 --> 00:16:14,733
มันเป็นควันและกระจก
แต่ทำอย่างชำนาญ

175
00:16:14,903 --> 00:16:19,135
ฉันจะพูดอะไรได้บ้าง? ฉันเดาว่า
ศิลปะแห่งการหลอกลวงเกิดขึ้นในครอบครัว

176
00:16:20,241 --> 00:16:23,472
และวันนั้นก็เป็นวันหยุด
สู่การเริ่มต้นอันแสนหวาน

177
00:16:26,514 --> 00:16:28,379
หลอกลวงเหรอ?

178
00:16:28,750 --> 00:16:31,241
คุณคิดว่าฉันเคยไป
หลอกลวงคุณเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง?

179
00:16:31,419 --> 00:16:32,818
คุณบอกฉัน.

180
00:16:32,987 --> 00:16:35,114
คุณอธิบายไว้เสมอ
คุณปู่ลัชลัน...

181
00:16:35,290 --> 00:16:37,850
...ในฐานะผู้ประกอบการที่ขยันขันแข็ง
จากขุนนางชาวสก็อต

182
00:16:38,026 --> 00:16:39,516
คุณกำลังขับรถไปที่อะไรลูกชาย?

183
00:16:39,694 --> 00:16:41,855
บางทีคุณอาจจะอธิบายได้
ทำไมลัคแลน ลูเธอร์...

184
00:16:42,030 --> 00:16:45,431
...ถูกจับกุมในปี 1 961
สำหรับการปล้นเล็กๆ น้อยๆ ในสมอลวิลล์

185
00:16:45,600 --> 00:16:50,731
ไม่ใช่ผู้ประกอบการทุกคนจะสามารถมีความหรูหราได้
ทั้งประสบความสำเร็จและซื่อสัตย์

186
00:16:50,905 --> 00:16:54,170
ทำไมคุณถึงไปไกลขนาดนั้น
เพื่อซ่อนอดีตของเรา?

187
00:16:55,777 --> 00:16:57,972
เมื่อครั้งยังเยาว์วัย...

188
00:16:58,146 --> 00:17:03,641
...และพยายามอย่างมากที่จะตั้งหลัก
ในโลกของ Lvy Leaguers ที่มีชัยเหนือใคร...

189
00:17:03,818 --> 00:17:07,254
...ฉันพบว่าสารภาพอย่างรวดเร็ว
เพราะฉันเกิดและเติบโต...

190
00:17:07,422 --> 00:17:12,826
...ในสถานที่อย่าง Suicide Slum จะไม่เกิดขึ้น
ชนะใครก็ได้ในงานปาร์ตี้ค็อกเทล

191
00:17:12,994 --> 00:17:15,360
คุณก็เลยยึดเสรีภาพไป
ของการเขียนประวัติศาสตร์ของเราใหม่เหรอ?

192
00:17:15,530 --> 00:17:19,125
ถูกต้องแล้ว ทำไมต้องแอล
จะต้องชดใช้บาปของพ่อฉันหรือ?

193
00:17:19,300 --> 00:17:21,097
ฟังดูคุ้นเคย

194
00:17:21,770 --> 00:17:25,365
เป็นอนุสรณ์สถาน
ในพล็อตเรื่องครอบครัวเราจริง ๆ ด้วยซ้ำ...

195
00:17:25,540 --> 00:17:28,509
...หรือว่าฉันจะมีปู่ย่าตายาย
เดินไปรอบๆ Suicide Slum เหรอ?

196
00:17:31,079 --> 00:17:32,637
ไม่ ไม่ พวกเขา....

197
00:17:35,383 --> 00:17:36,873
ทั้งสองคนเสียชีวิต...

198
00:17:37,852 --> 00:17:40,116
...ในเหตุเพลิงไหม้ตึกแถว

199
00:17:45,794 --> 00:17:50,925
เหตุผลเดียวที่ฉันยังมีชีวิตอยู่
ฉันกำลังแสงจันทร์อยู่ที่....

200
00:17:52,867 --> 00:17:56,234
ที่ร้านพิมพ์แห่งหนึ่งเกิดเหตุ

201
00:18:00,442 --> 00:18:05,607
นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ฉันฝังตัวเองอยู่ในงาน

202
00:18:07,849 --> 00:18:09,783
อย่างมีสติ.

203
00:18:18,126 --> 00:18:20,458
นี่คือโรงนา
ที่หลุยส์ถูกยิง

204
00:18:25,967 --> 00:18:29,596
คลาร์ก 40 กว่าปีแล้ว
คุณคาดหวังที่จะพบอะไรที่นี่?

205
00:19:05,106 --> 00:19:07,404
ฉันต้องออกเดินทางคืนนี้

206
00:19:08,610 --> 00:19:10,669
ฉันจะออกไปกับคุณ

207
00:19:12,180 --> 00:19:13,841
ฉันบอกคุณแล้วว่ามันเป็นไปไม่ได้

208
00:19:14,015 --> 00:19:17,951
ฉันอยู่กับเด็กซ์ต่อไปไม่ได้แล้ว
ฉันไม่รักเขา.

209
00:19:18,119 --> 00:19:21,384
คุณคือคนที่ฉันอยากอยู่ด้วย

210
00:19:21,556 --> 00:19:23,114
เราคงไม่ได้รับการยอมรับ

211
00:19:23,291 --> 00:19:26,488
ฉันไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร
ฉันไม่เคยมี

212
00:19:27,395 --> 00:19:29,420
เด็กซ์บอกว่านั่นคือคำสาปของฉัน

213
00:19:32,500 --> 00:19:34,127
ไม่ หลุยส์...

214
00:19:34,536 --> 00:19:35,935
...นั่นคือของขวัญ

215
00:19:37,639 --> 00:19:39,573
เราไม่ต่างกันขนาดนั้น โจ

216
00:19:39,741 --> 00:19:41,038
ฉันเต็มใจที่จะลอง

217
00:19:45,680 --> 00:19:47,204
สิ่งนี้ไม่ควรจะเกิดขึ้น

218
00:19:48,650 --> 00:19:50,413
ฉันต้องกลับบ้านคนเดียว

219
00:19:50,585 --> 00:19:51,984
ทำไม

220
00:19:53,588 --> 00:19:55,818
เพราะมันคือชะตากรรมของฉัน
และฉันไม่สามารถเปลี่ยนมันได้

221
00:20:00,862 --> 00:20:03,854
หลุยส์ เท่าที่ฉันต้องการสิ่งนี้
ฉันไม่สามารถมีมัน

222
00:20:08,369 --> 00:20:12,135
พ่อของฉันบอกฉัน
ว่าสักวันฉันจะเข้าใจ...

223
00:20:12,307 --> 00:20:14,571
...ว่าการกระทำของฉันมีผลตามมา

224
00:20:16,110 --> 00:20:18,044
ฉันเดาว่านี่คือสิ่งที่เขาหมายถึง

225
00:20:22,717 --> 00:20:24,014
มันไม่ยุติธรรมเลย

226
00:20:28,156 --> 00:20:30,283
เราควรจะอยู่ด้วยกัน

227
00:20:38,366 --> 00:20:39,856
หลุยส์.

228
00:21:00,054 --> 00:21:02,147
โจ....

229
00:21:05,293 --> 00:21:06,885
ไม่

230
00:21:07,395 --> 00:21:08,828
หลุยส์?

231
00:21:13,067 --> 00:21:14,557
อย่าทิ้งฉัน.

232
00:21:15,203 --> 00:21:16,966
ฉันจะไม่จากไป

233
00:21:19,907 --> 00:21:21,465
ฉันรักคุณ.

234
00:21:27,315 --> 00:21:29,010
หลุยส์.

235
00:21:29,183 --> 00:21:30,616
ไม่

236
00:21:31,085 --> 00:21:32,814
ไม่, หลุยส์.

237
00:21:36,190 --> 00:21:37,680
หลุยส์.

238
00:21:44,298 --> 00:21:45,890
คลาร์ก.

239
00:21:48,336 --> 00:21:50,133
ฉันรู้ว่าใครฆ่าเธอ

240
00:21:52,206 --> 00:21:55,039
ดิ เอ็ดจ์คลิฟ คอนโด

241
00:21:55,977 --> 00:21:58,411
พวกเขาเป็นเจ้าของโดย LuthorCorp...

242
00:21:58,579 --> 00:22:01,173
...แต่ฉันขาดการเชื่อมต่อ
ถึงปู่ย่าตายายของฉัน

243
00:22:01,349 --> 00:22:03,681
ครับก่อนถึงคอนโด
และร้านกาแฟ...

244
00:22:03,851 --> 00:22:07,116
...นี่คือสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
ส่วนหนึ่งของสลัมฆ่าตัวตาย

245
00:22:07,288 --> 00:22:08,983
ตึกสูงนั่น...

246
00:22:09,157 --> 00:22:12,285
...ยืนอยู่บนที่ตั้งตึกแถว
ปู่ย่าตายายของคุณเสียชีวิตใน

247
00:22:17,932 --> 00:22:20,332
เรื่องราวของพ่อฉันจึงเป็นเรื่องจริง

248
00:22:21,402 --> 00:22:23,768
พวกเขาเสียชีวิตในกองไฟ

249
00:22:24,439 --> 00:22:25,838
ถ้าเรียกระเบิด...

250
00:22:26,007 --> 00:22:30,000
...นั่นทำให้หน้าต่างพัง
ในเมืองสองแห่งสามารถกันไฟได้ ใช่แล้ว

251
00:22:30,678 --> 00:22:35,206
-ดูเหมือนคุณจะมีข้อสงสัยนะ
-ฉันเป็นนักสืบในบริเวณนั้น

252
00:22:35,383 --> 00:22:38,375
ย้อนกลับไปในสมัยนั้นที่พวกเขาเล่าให้ฟัง
คุณยกเลิกคดี คุณทำได้แล้ว

253
00:22:38,553 --> 00:22:40,953
พวกสลัมควบคุมศาลากลาง

254
00:22:41,122 --> 00:22:43,818
ตอนนี้ฉันเกษียณแล้ว
มันไม่สำคัญจริงๆ

255
00:22:45,059 --> 00:22:48,051
ฉันคิดว่าคุณจะพบ
รายงานต้นฉบับของฉันให้ความกระจ่าง

256
00:22:58,773 --> 00:23:00,536
ฉันไม่ได้ตั้งใจให้ฝนตกในขบวนของคุณ...

257
00:23:00,708 --> 00:23:03,370
...แต่ลัคลันอยู่ในคุก
ในช่วงเวลาของการฆาตกรรม

258
00:23:03,544 --> 00:23:04,943
-ฉันรู้ว่าเป็นเขา
-ยังไง?

259
00:23:05,113 --> 00:23:07,513
คุณไม่สามารถคาดหวังเราได้
เพื่อติดตามลางสังหรณ์แปลกๆเหล่านี้...

260
00:23:07,682 --> 00:23:09,616
...โดยไม่ได้บอกเราว่าเกิดอะไรขึ้น

261
00:23:09,784 --> 00:23:11,046
มันบ้า.

262
00:23:11,219 --> 00:23:13,483
คุณผ่าน "บ้า"
ประมาณสี่เบาะแสที่แล้ว

263
00:23:14,822 --> 00:23:19,191
ตั้งแต่อ่านบทความในหนังสือพิมพ์ฉบับนั้น
ฉันมีความทรงจำตั้งแต่ 1 961

264
00:23:23,798 --> 00:23:25,356
อะไรนะ?

265
00:23:25,533 --> 00:23:27,296
มันเหมือนกับเดจาวูแปลกๆ

266
00:23:27,468 --> 00:23:30,198
มันอาจจะเหมือนกับการกลับชาติมาเกิดหรือเปล่า?
คุณรู้ไหมว่าเหมือนชาติก่อน ๆ ?

267
00:23:30,371 --> 00:23:33,169
-โคลอี
-หรือความจำทางพันธุกรรม

268
00:23:33,341 --> 00:23:38,005
วิทยาศาสตร์ได้ตั้งทฤษฎีไว้ว่าเราจัดเก็บ
ความทรงจำของบรรพบุรุษของเราอยู่ใน DNA ของเรา

269
00:23:40,214 --> 00:23:41,841
ถึงอย่างไร.

270
00:23:44,552 --> 00:23:48,044
ไม่ว่าลางสังหรณ์ของคุณอยู่ที่ไหน
พวกมันแม่นยำมาก

271
00:23:48,756 --> 00:23:51,725
ฉันขอให้บัญชีแยกประเภทส่งอีเมลถึงฉัน
กระดาษซับหนังสือพิมพ์ของตำรวจ...

272
00:23:51,893 --> 00:23:53,861
...จากวันที่หายไปในสมุดบันทึก

273
00:23:54,028 --> 00:23:56,861
ลาชลันออกจากคุกแล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้นหลุยส์ถูกสังหาร

274
00:23:57,031 --> 00:23:59,556
เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่คืนเท่านั้น
ติดคุกข้อหาปล้นอาวุธ?

275
00:23:59,734 --> 00:24:02,897
ใช่แล้วดูชื่อสิ
ของรองที่ปล่อยตัวเขา

276
00:24:03,070 --> 00:24:04,970
บิลลี่ เทต.

277
00:24:05,273 --> 00:24:10,404
หรือรู้จักกันอย่างเสน่หาแล้ว
ในฐานะนายกเทศมนตรีผู้มีเกียรติของเรา วิลเลียม เทต

278
00:24:15,850 --> 00:24:18,250
เด็กซ์และหลุยส์เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

279
00:24:19,821 --> 00:24:23,154
การจับกุมเขาได้
สิ่งที่ยากที่สุดที่ฉันเคยทำ

280
00:24:25,026 --> 00:24:27,494
คุณมีความคล้ายคลึงที่โดดเด่น
ถึงคุณป้าของคุณ

281
00:24:28,095 --> 00:24:30,222
มีใครเคยบอกคุณแบบนั้นบ้างไหม?

282
00:24:33,067 --> 00:24:35,729
จำจองได้ไหม.
คนที่ชื่อ ลัคลัน ลูเธอร์ เหรอ?

283
00:24:35,903 --> 00:24:38,599
เขาได้รับการปล่อยตัว
ในวันเดียวกันนั้นหลุยส์ก็ถูกสังหาร

284
00:24:39,240 --> 00:24:41,674
มันยากที่จะติดตาม
จากการจับกุมทั้งหมดที่ฉันได้กระทำไป

285
00:24:41,943 --> 00:24:44,935
เราคิดว่าเพื่อนของคุณ
เด็กซ์เตอร์เป็นผู้บริสุทธิ์

286
00:24:47,014 --> 00:24:50,780
เชื่อฉันเถอะ ในบรรดาผู้คนทั้งหมดที่ฉันต้องการ
ที่จะเชื่อแบบนั้นมากกว่าใครๆ

287
00:24:50,952 --> 00:24:53,546
แต่สุดท้ายฉันก็ต้องยอมรับ
ไม่มีคนเร่ร่อน

288
00:24:54,322 --> 00:24:57,086
เขาแต่งเรื่องขึ้นมา
เพื่อปกปิดความผิดของตัวเอง

289
00:25:11,105 --> 00:25:13,198
ระวังด้วยนะหนุ่มๆ

290
00:25:13,975 --> 00:25:15,636
เฮ้ คุณคู่รักเลิฟเบิร์ดทั้งสองคน

291
00:25:17,545 --> 00:25:21,845
-บิลลี่ มันไม่ใช่อย่างที่คิดนะ
-แน่นอน. โอเค ยิงใหญ่ ลงจากรถ

292
00:25:25,653 --> 00:25:27,814
ฉันไม่รู้
นี่มันธุระอะไรของคุณ--

293
00:25:27,989 --> 00:25:31,720
คุณได้รับการต้อนรับเกินเวลาแล้ว
ก้าวไปข้างหน้าก่อนที่จะเกิดปัญหา

294
00:25:31,893 --> 00:25:33,724
บิลลี่...

295
00:25:33,895 --> 00:25:35,385
...เขาเพิ่งจะพาฉันกลับบ้าน

296
00:25:37,131 --> 00:25:39,531
คุณควรตรวจสอบให้แน่ใจ
นี่คือสิ่งที่คุณต้องการ หลุยส์...

297
00:25:39,700 --> 00:25:41,895
...เพราะผมคิดว่า.
คุณกำลังทำผิดพลาดครั้งใหญ่

298
00:25:55,116 --> 00:25:57,812
ฉันไม่เคยอยากแต่งงานกับเด็กซ์เตอร์เลย

299
00:25:57,985 --> 00:26:01,853
อย่าเข้าใจฉันผิด
เขาเป็นคนดี เขาแค่...

300
00:26:02,023 --> 00:26:03,354
...ปลอดภัย

301
00:26:03,724 --> 00:26:06,625
ฉันทำผิดพลาด
ที่จะเล่าความฝันให้พ่อฟัง

302
00:26:07,061 --> 00:26:09,825
อยากไปฮอลลีวูด...

303
00:26:09,997 --> 00:26:11,521
...กลายเป็นดารา

304
00:26:15,102 --> 00:26:18,071
สิ่งต่อไปที่ฉันรู้ก็คือ
เขากำลังให้ฉันอยู่กับเด็กซ์...

305
00:26:18,639 --> 00:26:20,766
...บอกว่าฉันจะเป็นภรรยาที่ดีขนาดไหน

306
00:26:23,477 --> 00:26:25,411
ในที่สุดฉันก็ยอมแพ้

307
00:26:27,982 --> 00:26:29,472
และฉันอยู่ที่นี่

308
00:26:33,688 --> 00:26:35,656
ฉันคิดว่าพ่อของเราคงจะเข้ากันได้

309
00:26:39,193 --> 00:26:42,356
ดูสิ ฉันไม่
สิ่งที่คุณเรียกว่าลูกชายต้นแบบ

310
00:26:42,530 --> 00:26:45,260
พ่อของฉันส่งฉันมาที่นี่
เป็นบทเรียน

311
00:26:47,368 --> 00:26:48,926
ฉันไม่อยากมาที่นี่

312
00:26:51,038 --> 00:26:53,006
ตอนนี้ฉันจะให้ทุกอย่างที่จะอยู่

313
00:26:56,644 --> 00:26:58,168
แต่ฉันไม่สามารถ

314
00:27:02,216 --> 00:27:04,446
แล้วพาฉันไปกับคุณ

315
00:27:05,786 --> 00:27:11,452
เราจะเป็นเหมือนเจมส์ ดีนและนาตาลี
ไม้ในกบฏโดยไม่มีสาเหตุ

316
00:27:11,826 --> 00:27:14,954
- คงจะโรแมนติกน่าดู
- ฉันไม่คิดว่าคุณจะเข้าใจ

317
00:27:17,431 --> 00:27:20,889
เมื่อฉันบอกว่าฉันไม่ได้มาจากที่นี่
ฉันไม่ได้พูดถึงสมอลวิลล์

318
00:27:26,107 --> 00:27:28,974
ฉันมาจากไหน เรามีสีสัน
ที่คุณไม่เคยเห็น

319
00:27:30,344 --> 00:27:33,507
ดวงจันทร์ของเราอยู่ใกล้มาก
พวกมันเต็มท้องฟ้าไปครึ่งหนึ่ง

320
00:27:35,449 --> 00:27:37,974
เรามีพระอาทิตย์ตกที่ยาวนานหลายชั่วโมง

321
00:27:45,726 --> 00:27:48,559
คุณเกือบจะทำให้ฉันอยู่ที่นั่นแล้ว

322
00:27:49,597 --> 00:27:52,623
ชั่ววินาทีหนึ่ง
ฉันเชื่อคุณจริงๆ

323
00:28:26,367 --> 00:28:27,994
โอ้พระเจ้า

324
00:28:46,921 --> 00:28:49,048
ดังนั้นคุณต้องการฉัน
เพื่อขุดลอกการสอบสวน...

325
00:28:49,223 --> 00:28:51,623
...ที่ถูกเข้านอนเมื่อ 40 ปีที่แล้วเหรอ?

326
00:28:51,792 --> 00:28:53,589
นายกเทศมนตรีรู้มากกว่าที่เขาบอก

327
00:28:53,761 --> 00:28:56,355
โอ้ ใช่แล้ว ผู้เร่ร่อนลึกลับของคุณ

328
00:28:56,530 --> 00:29:00,159
เราคิดว่านายกเทศมนตรีเทตทำข้อตกลงแล้ว
เพื่อถอนข้อกล่าวหา ลัคลัน ลูเธอร์...

329
00:29:00,334 --> 00:29:03,599
...ถ้าลัคลันฆ่าคนเร่ร่อน
พวกเขาจะติดมันไว้ที่เด็กซ์เตอร์

330
00:29:03,771 --> 00:29:07,434
คุณเป็นนักเล่าเรื่องที่เก่งมาก
คุณเคนท์ แต่ก็ไม่ใช่นักสืบสักหน่อย

331
00:29:07,608 --> 00:29:11,908
ดูสิ ฉันต้องการสิ่งเล็กๆ สองอย่าง
เรียกว่าเหตุจูงใจและหลักฐาน...

332
00:29:12,079 --> 00:29:15,571
...ก่อนที่ฉันจะลากหัวหน้าไป
ของชุมชนของเราเข้าคุก

333
00:29:16,283 --> 00:29:18,808
การเขียนในบันทึกของตำรวจ
ตรงกับจดหมายรักฉบับนี้

334
00:29:18,986 --> 00:29:21,318
-เป็นลายเซ็นเดียวกัน
- เขาหลงรักเธอ

335
00:29:21,489 --> 00:29:24,151
โดยที่คนเร่ร่อนเสียชีวิต
และเด็กซ์เตอร์ถูกจำคุกในข้อหาฆาตกรรม...

336
00:29:24,325 --> 00:29:26,623
...นายกเทศมนตรีเทตอาจมีหลุยส์
ทั้งหมดเพื่อตัวเขาเอง

337
00:29:26,794 --> 00:29:28,694
ฉันไม่รู้ว่าคุณ
สามารถได้ยินเสียงตัวเอง...

338
00:29:28,863 --> 00:29:32,424
...แต่คุณอาจต้องการที่จะระมัดระวัง
ว่าคุณกำลังชี้นิ้วไปที่ใคร

339
00:29:32,600 --> 00:29:36,593
หากคุณจะขอโทษฉันฉันก็ทำได้
บางกรณีในศตวรรษนี้ที่ต้องจัดการ

340
00:29:42,443 --> 00:29:46,436
มาร์ธา เราไม่สามารถบอกได้
หากนิมิตเหล่านี้มีจริง

341
00:29:46,614 --> 00:29:49,481
เท่าที่เรารู้พวกเขาก็ทำได้
เป็นเพียงบททดสอบจากจอร์เอล

342
00:29:49,650 --> 00:29:52,813
โจนาธาน คุณเห็นเมื่อไหร่
คลาร์กตัดสินใจโดยไม่มีเหตุผลเหรอ?

343
00:29:52,987 --> 00:29:55,080
ฉันรู้ว่ามันยาก
แต่เราโทษเขาไม่ได้...

344
00:29:55,256 --> 00:29:57,850
...เพื่ออยากรู้.
เกี่ยวกับพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเขา

345
00:29:58,025 --> 00:29:59,686
ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อจอร์เอล...

346
00:29:59,860 --> 00:30:03,352
...สิ่งเดียวที่ฉันคิดได้ก็คือพวกเรา
ไม่ใช่พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดที่แท้จริงของเขา

347
00:30:03,531 --> 00:30:06,500
เราก็แค่คนที่เคยเป็น
โชคดีพอที่จะพบเขา

348
00:30:06,667 --> 00:30:09,363
แต่ตอนนี้เขาอยู่ที่นี่กับเรา

349
00:30:09,537 --> 00:30:10,902
ใช่.

350
00:30:12,072 --> 00:30:15,041
คลาร์ก. คุณเคยมี
มีนิมิตอะไรอีกไหม?

351
00:30:19,380 --> 00:30:20,972
ไม่

352
00:30:22,383 --> 00:30:26,649
ฟังนะลูกชาย ฉันขอโทษที่ฉันสงสัยคุณ

353
00:30:26,820 --> 00:30:30,517
ถ้าคุณชอบ เราก็ไปที่ร้านแมคคัลลัมได้
โรงนา ดูสิว่าคุณพลาดอะไรไปหรือเปล่า

354
00:30:33,327 --> 00:30:35,295
มันคืออะไร?

355
00:30:37,565 --> 00:30:39,362
นั่นคือปืนของคุณปู่

356
00:30:40,034 --> 00:30:42,264
ฉันเห็นมันอยู่ในถ้ำ
เมื่อข้าพเจ้ามีนิมิตแรก

357
00:30:55,716 --> 00:30:57,741
ฉันไม่ต้องการปัญหาใดๆ

358
00:30:57,918 --> 00:30:59,351
สบายเลยลูกชาย

359
00:30:59,553 --> 00:31:01,521
คุณมีการฆาตกรรมหนึ่งครั้งแล้ว
บนมือของคุณ...

360
00:31:01,689 --> 00:31:03,953
...ถ้าคุณคือคนนั้น.
คนทั้งเมืองกำลังตามหา

361
00:31:05,759 --> 00:31:07,556
ฉันไม่ได้ทำมัน

362
00:31:09,496 --> 00:31:11,191
ฉันไม่ใช่นักฆ่า

363
00:31:11,899 --> 00:31:15,357
ฉันรักเธอ.
ฉันไม่เคยทำร้ายเธอ คุณได้--

364
00:31:15,536 --> 00:31:17,026
คุณต้องเชื่อใจฉัน

365
00:31:27,514 --> 00:31:29,175
ฉันชื่อไฮรัม

366
00:31:30,517 --> 00:31:31,882
ไฮแรม เคนท์.

367
00:31:39,793 --> 00:31:41,556
-มันคืออะไร?
-คนเร่ร่อนอยู่ที่นี่

368
00:31:41,729 --> 00:31:44,323
เขาอยู่ที่นี่ในฟาร์ม
กับคุณปู่เคนท์

369
00:31:52,606 --> 00:31:54,335
ฉันไม่ได้เปิดเรื่องนี้...

370
00:31:56,910 --> 00:31:59,401
...ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
พ่อของฉันเสียชีวิต

371
00:32:00,080 --> 00:32:03,208
อาจมีบางอย่างในนี้
จะกระตุ้นความทรงจำอื่น

372
00:32:12,660 --> 00:32:14,150
คลาร์ก...

373
00:32:14,395 --> 00:32:18,331
...ปู่ของคุณสวมชุดเก่านี้
ทุกวันในชีวิตของเขา

374
00:32:21,869 --> 00:32:23,894
มันเป็นเข็มขัดเส้นโปรดของเขา

375
00:32:29,777 --> 00:32:32,143
ฉันหวังว่าคุณจะได้พบกับเขา

376
00:32:34,114 --> 00:32:37,277
คุณรู้หรือไม่
มีอะไรจากนิมิตของคุณบ้างไหม?

377
00:32:39,353 --> 00:32:41,821
อย่างน้อยคุณก็จะไม่โดดเด่น
มากที่สุดเท่าที่พวกเขาหยุดคุณ

378
00:32:41,989 --> 00:32:44,150
ฉันรู้จักถนนด้านหลังทั้งหมด
เราจะพาพวกเขาไป

379
00:32:44,325 --> 00:32:47,692
ฉันขอขอบคุณความช่วยเหลือของคุณ
แต่ฉันจะหาทางเอง

380
00:32:47,861 --> 00:32:49,556
ฉันไม่ได้ส่งคุณคนเดียว

381
00:32:50,531 --> 00:32:53,364
แน่ใจนะว่าเพื่อนพวกนี้.
ของคุณจะปรากฏขึ้นเหรอ?

382
00:32:54,368 --> 00:32:56,029
พวกเขาจะอยู่ที่นั่น

383
00:32:58,605 --> 00:33:02,507
คุณสามารถเข้าพัก
และพยายามเคลียร์เรื่องนี้ให้ชัดเจน

384
00:33:05,446 --> 00:33:07,175
ฉันไม่มีเหตุผลที่จะอยู่อีกต่อไป

385
00:33:09,383 --> 00:33:10,850
ระวัง.

386
00:33:14,121 --> 00:33:17,716
-ลาก่อน ยีน
-ชื่อของเขาคือโจนาธาน

387
00:33:18,359 --> 00:33:20,327
เรายังคงตัดสินใจอยู่

388
00:33:24,331 --> 00:33:26,094
เอาล่ะไปกันเลย

389
00:33:29,169 --> 00:33:30,659
ขอบคุณ

390
00:33:33,707 --> 00:33:35,572
คุณปู่ช่วยเขาหลบหนี

391
00:33:37,845 --> 00:33:40,040
ตอนนี้ดูสิฉันต้องการ
ที่จะเชื่อคุณ คลาร์ก แต่--

392
00:33:40,214 --> 00:33:42,478
เขาต้องการตั้งชื่อคุณว่ายีน

393
00:33:47,755 --> 00:33:49,586
หลังจากยีน Autry

394
00:33:51,258 --> 00:33:54,853
เรามีบันทึกเก่าของเขาทั้งหมด
แต่ในที่สุดแม่ก็ชนะ

395
00:33:55,028 --> 00:33:57,462
ไฮรัมก็ค่อนข้างดี
ผู้พิพากษาตัวละคร โจนาธาน

396
00:33:57,631 --> 00:33:59,531
ฉันไม่คิดว่าเขาจะช่วยคนผิดได้

397
00:33:59,700 --> 00:34:03,158
ฉันไม่คิดว่าเป็นมือระเบิดเก่า
แจ็คเก็ตจะพิสูจน์อะไรก็ตาม

398
00:34:03,337 --> 00:34:04,964
ฉันไม่แน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนั้นมากเกินไป

399
00:34:37,871 --> 00:34:39,896
นายอำเภอเทต.

400
00:34:44,578 --> 00:34:48,139
นายเคนท์. ฉันไม่แน่ใจว่าคุณเข้ามาได้ยังไง
แต่ฉันไม่คิดว่าเรื่องนี้น่าขบขันมากนัก

401
00:34:48,315 --> 00:34:50,579
ฉันคิดว่าคุณทำให้ฉันสับสน
กับคนอื่น

402
00:34:50,751 --> 00:34:52,776
ตำรวจกำลังเดินทาง

403
00:34:58,725 --> 00:35:00,454
คุณได้สิ่งนั้นมาจากไหน?

404
00:35:00,627 --> 00:35:02,356
ฉันรู้ว่าคุณจะจำฉันได้

405
00:35:02,696 --> 00:35:04,095
สิ่งนี้ไม่สามารถเป็นจริงได้

406
00:35:04,264 --> 00:35:07,199
คุณทำงานได้ค่อนข้างดี
ในการปกปิดสิ่งที่เป็นจริง

407
00:35:07,734 --> 00:35:10,931
ฉันรู้ว่าคุณได้ทำข้อตกลง
โดยมีลัคลันมาฆ่าฉัน

408
00:35:11,972 --> 00:35:16,375
แต่คุณรู้สึกอย่างไรเมื่อคุณ
พบว่าเขาฆ่าหลุยส์แทนเหรอ?

409
00:35:16,777 --> 00:35:18,972
มันควรจะเป็นคุณ

410
00:35:28,088 --> 00:35:30,989
คุณไม่สามารถฆ่าฉันได้
ฉันตายไปแล้ว

411
00:35:31,158 --> 00:35:32,921
พระมารดาของพระเจ้า

412
00:35:33,126 --> 00:35:36,357
หากคุณต้องการ
วันแห่งความสงบสุขอีกวัน...

413
00:35:36,530 --> 00:35:38,555
...คุณจะสารภาพสิ่งที่คุณทำ
ถึงนายอำเภอ

414
00:35:38,732 --> 00:35:40,063
ไม่

415
00:35:40,634 --> 00:35:42,625
ฉันจะไม่เข้าคุก

416
00:35:46,940 --> 00:35:49,238
คุณไม่ได้ใช้ทางออกง่ายๆ

417
00:35:50,644 --> 00:35:52,976
นายกเทศมนตรีเทต คุณโอเคไหม?

418
00:35:53,146 --> 00:35:55,114
- เราได้รับสัญญาณเตือนภัยแบบเงียบๆ
- เขาพยายามจะฆ่าฉัน

419
00:35:55,282 --> 00:35:56,681
WHO?

420
00:35:59,887 --> 00:36:02,651
Lachlan ควรจะฆ่าคนเร่ร่อน

421
00:36:03,557 --> 00:36:05,889
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายหลุยส์

422
00:36:07,661 --> 00:36:09,128
ฉันรักเธอ.

423
00:36:17,471 --> 00:36:20,838
ฉันไม่เคยคาดหวังว่าจะได้เห็นวันนี้

424
00:36:22,776 --> 00:36:26,143
มันยังยากมากที่จะเชื่อเกี่ยวกับบิลลี่

425
00:36:26,313 --> 00:36:28,941
คุณรู้ไหมว่าเขามา
ที่จะมาเยี่ยมฉันทุกวันอาทิตย์...

426
00:36:29,116 --> 00:36:31,949
...ในช่วงสองปีแรก
ฉันอยู่ที่นี่เหรอ?

427
00:36:32,119 --> 00:36:34,178
ฉันเสียใจ. ฉันรู้ว่าเขาเป็นเพื่อนของคุณ

428
00:36:34,354 --> 00:36:37,482
ฉันเดาว่าฉันรู้อยู่เสมอ
เขารู้สึกอย่างไรกับหลุยส์...

429
00:36:37,658 --> 00:36:40,821
...แต่ฉันไม่เคยจินตนาการเลย
เขาสามารถทำอะไรแบบนั้นได้

430
00:36:41,295 --> 00:36:44,822
และเขาสารภาพ
หลังจากหลายปีที่ผ่านมา....

431
00:36:46,934 --> 00:36:48,799
มันไม่สมเหตุสมผลเลย

432
00:36:49,503 --> 00:36:51,130
บางทีมันอาจจะหลอกหลอนเขาอยู่

433
00:36:53,040 --> 00:36:57,909
คงจะเป็นเรื่องเลวร้ายเมื่อมีความรัก
กลืนกินคุณและเข้ายึดครอง

434
00:36:58,612 --> 00:37:01,172
ฉันหลงรักหลุยส์มาก

435
00:37:01,348 --> 00:37:06,251
ฉันแค่ไม่เห็นเธอไม่รู้สึก
แบบเดียวกันกับฉัน

436
00:37:08,555 --> 00:37:11,388
ฉันหวังว่าฉันจะรู้ว่าเมื่อไหร่ควรปล่อยมือ

437
00:37:20,500 --> 00:37:23,867
เหตุระเบิดจึงเกิดขึ้น
ในอพาร์ตเมนต์ของครอบครัวคุณ

438
00:37:25,005 --> 00:37:27,872
มีร่องรอยอยู่
แอมโมเนียมไนเตรตครับพ่อ

439
00:37:28,041 --> 00:37:30,601
การตายของพ่อแม่ของคุณไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

440
00:37:31,979 --> 00:37:35,107
ฉันก็สงสัยเรื่องนี้มาตลอด ฉัน--

441
00:37:37,718 --> 00:37:40,551
ฉันรู้ว่าพ่อมีศัตรู แต่....

442
00:37:41,922 --> 00:37:44,288
นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณบอกตำรวจ

443
00:37:46,360 --> 00:37:49,227
ฉันยังเด็กแต่ไม่เคยไร้เดียงสา

444
00:37:49,396 --> 00:37:53,230
ฉันรู้โดยอัตโนมัติว่าใครก็ตาม
มันจะคอยดูฉันอยู่หรือเปล่า

445
00:37:57,471 --> 00:37:59,701
คุณก็รู้ว่าพวกเขาถูกฆ่า

446
00:38:01,608 --> 00:38:05,169
มันไม่เหมือนคุณ
ที่จะละทิ้งโอกาสที่จะแก้แค้น

447
00:38:05,345 --> 00:38:07,575
ฉันไม่มีทรัพยากร
ฉันไม่สามารถติดตามมันได้

448
00:38:07,748 --> 00:38:10,376
แล้ว. แล้ว 30 ปีที่ผ่านมาล่ะ?

449
00:38:11,685 --> 00:38:13,744
ฉันไม่สามารถนำพวกเขากลับมาได้

450
00:38:13,920 --> 00:38:16,286
ฉันก็ทำอะไรไม่ได้...

451
00:38:16,456 --> 00:38:20,483
...ฉันจึงเลือกที่จะเดินหน้าต่อไป ลืมมันไปเถอะ

452
00:38:22,829 --> 00:38:25,229
แต่คุณทำไม่ได้ใช่ไหม?

453
00:38:27,901 --> 00:38:29,334
ไม่

454
00:38:33,607 --> 00:38:36,132
ฉันต้องขอบคุณคุณนะลูกชาย

455
00:38:36,710 --> 00:38:40,510
ปู่ย่าตายายของคุณถูกฆ่าตาย

456
00:38:40,681 --> 00:38:44,242
พวกเขาสมควรได้รับความยุติธรรม
โอ้ ฉันเป็นคนโง่มาก

457
00:38:44,418 --> 00:38:49,446
ฉันคิดเสมอว่าการฆาตกรรมของพวกเขา
สามารถถูกฝังไว้ในอดีตได้

458
00:38:53,593 --> 00:38:59,725
เราทั้งคู่รู้ว่ามันจะไม่เกิดขึ้น
จนกว่าเราจะรู้ว่าใครเป็นคนทำสิ่งนี้

459
00:39:12,312 --> 00:39:13,802
คลาร์ก?

460
00:39:16,316 --> 00:39:18,944
ลาน่า. เด็กซ์เตอร์ เป็นยังไง?

461
00:39:19,653 --> 00:39:23,180
ฉันคิดว่าเขาเพิ่งโล่งใจที่
ในที่สุดชื่อของเขาก็ถูกเคลียร์แล้ว

462
00:39:23,623 --> 00:39:25,614
ส่วนตัวผมว่าสบายใจกว่าครับ...

463
00:39:25,792 --> 00:39:27,885
...ทั้งที่รู้ว่าฉันไม่เข้าใจ
ล็อคอีกครั้ง

464
00:39:28,862 --> 00:39:34,562
ฉันไม่แน่ใจว่าทำไม แต่ฉันคิดว่าเด็กซ์เตอร์
คุณต้องขอบคุณสำหรับอิสรภาพของเขา

465
00:39:34,735 --> 00:39:37,135
คุณคือคนที่เชื่อในตัวเขา

466
00:39:39,339 --> 00:39:41,000
ใช่.

467
00:39:42,642 --> 00:39:45,338
เขาคิดผิดเกี่ยวกับคนเร่ร่อน

468
00:39:45,512 --> 00:39:47,139
ฉันไม่แน่ใจนักว่าเขาเป็น

469
00:39:48,315 --> 00:39:51,842
ไม่มีอะไรจะเกิดขึ้นกับหลุยส์
ถ้าเธอไม่หลงรักเขา

470
00:39:53,820 --> 00:39:56,721
ฉันรู้ว่าสิ่งที่หลุยส์ทำผิด...

471
00:39:57,724 --> 00:40:00,352
...แต่ก็อดคิดไม่ได้
เธอโชคดี

472
00:40:01,695 --> 00:40:04,129
แม้จะเป็นเพียงไม่กี่วัน...

473
00:40:05,365 --> 00:40:08,823
...เธอรู้ว่ามันรู้สึกอย่างไร
ที่จะรักจริงๆ

474
00:40:11,605 --> 00:40:15,666
- น่าเสียดายที่มันอยู่ไม่ได้
- แล้วถ้านั่นไม่ใช่ประเด็นล่ะ?

475
00:40:21,081 --> 00:40:25,245
บางทีคุณอาจต้องรู้สึกขอบคุณ
สำหรับช่วงเวลาที่คุณอยู่ด้วยกัน...

476
00:40:26,086 --> 00:40:28,213
...และหยุดรอต่อไป
ถึงสิ่งที่อาจเป็นได้

477
00:40:42,335 --> 00:40:45,304
อะไรนะคลาร์ก?
เรากำลังทำอะไรที่นี่?

478
00:40:45,906 --> 00:40:47,271
ฉันไม่แน่ใจ.

479
00:40:51,611 --> 00:40:53,909
คุณทำอะไรกับสิ่งนั้น?

480
00:40:57,818 --> 00:41:00,912
ฉันควรจะกลับมา
ถึงพ่อของฉัน...

481
00:41:01,087 --> 00:41:03,487
...แต่มีมากเกินไป
ความทรงจำอันเลวร้ายแนบมา

482
00:41:05,892 --> 00:41:08,019
ขอบคุณไฮรัม

483
00:41:09,362 --> 00:41:11,523
ฉันมักจะสามารถบอกได้
ผู้ชายที่ซื่อสัตย์เมื่อฉันเห็นสิ่งหนึ่ง

484
00:41:12,098 --> 00:41:16,592
ขออภัย คุณประสบปัญหาที่นี่
มีคนดีๆ มากมายในสมอลวิลล์

485
00:41:17,037 --> 00:41:18,629
ฉันจะจำสิ่งนั้นไว้

486
00:41:20,407 --> 00:41:24,434
ขอแสดงความยินดีกับลูกน้อย
เขาโชคดีที่มีคุณเป็นพ่อแม่

487
00:41:25,445 --> 00:41:28,676
หากมีสิ่งใดที่คุณต้องการ
คุณรู้ว่าจะหาฉันได้ที่ไหน

488
00:42:15,795 --> 00:42:17,319
คลาร์ก.

489
00:42:19,266 --> 00:42:20,858
คุณเห็นอะไร?

490
00:42:22,269 --> 00:42:25,295
เขาฝังสิ่งนี้ไว้ที่นี่เพราะเขา
ไม่อยากให้พ่อของเขามีมัน

491
00:42:25,472 --> 00:42:27,565
มันทำหน้าที่เป็นวารสารบางประเภท

492
00:42:29,509 --> 00:42:33,206
ฉันคิดว่าจอร์เอลถูกส่งมาที่นี่
เป็นพิธีกรรมบางอย่าง

493
00:42:35,415 --> 00:42:37,940
คุณปู่เคนท์ก็อยู่ที่นี่ด้วย

494
00:42:38,752 --> 00:42:42,586
เขาบอกโจว่าถ้ามี
เป็นสิ่งที่เขาต้องการ....

495
00:42:49,195 --> 00:42:50,924
อะไรนะคลาร์ก?

496
00:42:53,333 --> 00:42:56,131
ฉันไม่คิดว่าคุณและแม่
พบฉันโดยบังเอิญ

497
00:42:59,072 --> 00:43:00,937
ฉันคิดว่าคุณได้รับเลือก

498
00:43:03,000 --> 00:43:08,000
------------------------------------------------- ---------------------------------------------
    --**- คำบรรยายภาษาอังกฤษโดย jondon -**-
         เว็บไซต์แฟนคลับ Smallville ไต้หวัน
------------------------------------------------- ---------------------------------------------

9999
00:00:0,500 --> 00:00:2,00
www.tvsubtitles.net